Ένα
κινηματογραφικό σκουπίδι, προϊόν τρισάθλιας προπαγάνδας και καρακιτσάτης
αισθητικής, έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο υπό τα στοιχεία:
ΔΙΑΚΟΣ ο Ηρωομάρτυς (2023) - Η ταινία
https://www.youtube.com/watch?v=MKEU6APifwM
Αυτή
η – παιδαριώδους σοβαροφανείας - ταινία είναι παραγωγή της
Κινηματογραφικής Ομάδας του Πνευματικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους,
Κατερίνης και Πλαταμώνος «Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ». Ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης
φέρεται κάποιος αρχιμανδρίτης ονόματι Παύλος Ντούρος.
Ο μοναδικός λόγος που σκαρώθηκε αυτό το κινηματογραφικό έκτρωμα είναι
για να προπαγανδιστεί το Αρτοτινίστικο ψέμα τάχα ότι το επώνυμο του
Αθανασίου Διάκου είναι… Ψυχογιός(!) και γενέτειρά του είναι η… Αρτοτίνα! Δηλαδή για να πλαστογραφηθεί το πραγματικό επώνυμο
του Αθανασίου Διάκου που είναι Μασαβέτας και η πραγματική
γενέτειρά του που είναι η Άνω Μουσουνίτσα, περί
των οποίων βλ.
Γενέτειρα του Αθανασίου Διάκου: Άνω Μουσουνίτσα του νομού Φωκίδας
https://filopefthis.blogspot.com/2022/10/
Εκ
των πραγμάτων το κοινό στο οποίο απευθύνεται το ταινιοειδές του Παύλου Ντούρου είναι κάποια λαδι(α)κά, στη σημασιολογική εκδοχή θρησκόληπτα γραΐδια και οι χουλιγκανικοί κλώνοι τους, ανεξαρτήτως φύλλου
και ηλικίας. Πρόκειται για άτομα που, από σκοπιάς προσωπικότητας, θα έλεγε
κανείς - παραστατικότητος ένεκεν - πως όταν προσέρχονται για να ψηφίσουν
στις βουλευτικές εκλογές, μπερδεύονται και ρίχνουν στην κάλπη τη… «Φωνή Κυρίου»
αντί για το σταυρωμένο/προσημειωμένο ψηφοδέλτιο που τους είχε δώσει ο «πνευματικός»
τους. Συναφώς, αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στα σχόλια που εμφανίζονται στη
διαδικτυακή ανάρτηση αυτής της ταινίας για να καταλάβει τι εστί φυτό του
κατηχητικού.
Επισημαίνουμε
ότι η δημοσίευση σχολίων σε αυτή την ανάρτηση προϋποθέτει αποδοχή τους, από τον
αρμόδιο διαχειριστή, κατόπιν στυγνής προληπτικής λογοκρισίας. Κανένα σχόλιο δεν
εμφανίζεται αν προηγουμένως δεν λογοκριθεί εξουθενωτικά. Εγκρίνονται μόνο
συναινούντα σχόλια και προσχηματικώς – απλώς και μόνο για ξεκάρφωμα -
επιτρέπονται σποραδικά και κάποια ανώδυνα σχόλια επουσιώδους «κριτικής».
Αν βέβαια ένα σχόλιο ασκεί πραγματική κριτική, τότε θάβεται αυθωρεί και
παραχρήμα – και επ’ αυτού αμάρτυρον ουδέν αείδομεν. Πρόκειται για
δρακόντεια λογοκρισία. Είναι φασισμός.
Τούτων
λαμβανομένων υπόψιν, είναι τουλάχιστον περίεργο ότι εγκρίθηκαν από την
ιεροεξεταστική λογοκρισία – και εξακολουθούν μέχρι και τώρα που γράφονται αυτές
οι γραμμές (21 Μαΐου 2025) να παραμένουν αναρτημένα -, σχόλια όπως φερ’
ειπείν:
@zafeiriskoutelieris1165
Γαμιέτε
η Τουρκία και ο Αλλάχ
@user-dp5dt1zq4i
Moggoli genithikate moggoli tha pethanete gamo
tin tourkia sas [...]
@ΑναστασιαΠαπαχουλιαρα-φ1β
Την
είδα την ταινία και συγνώμη για την λέξη που θα χρησιμοποιήσω αλλά ήταν γαμάτη
[…]
< Επικαιροποίηση
16-7-2026: Τα προαναφερθέντα ευσεβή συνθήματα, εξακολουθούν να
κοσμούν των μακρύ κατάλογο των 995, μέχρι στιγμής, περίσεμνων άμα τε και
«πνευματωδέστατων» σχολίων, που πλαισιώνουν την ειρημένη διαδικτυακή ανάρτηση
αυτού του εκκλησιαστικού τερατουργήματος. Και μάλιστα, σε αυτά προστίθενται και
νεότερα του ίδιου επιπέδου χριστιανικού ήθους, όπως φερ’ ειπείν:
@aeagondp
γαμησατε παιδια μπραβο γαμααααααααει
(ήδη αριθμεί και 9 likes)
Η
Εκκλησία λοιπόν που επικροτεί αυτά τα χουλιγκανικά σλόγκαν, όπου πρωταγωνιστούν λέξεις όπως λ.χ. Γαμιετε,
gamo, γαμησατε, γαμααααααααει (απαξάπασες στην ακριβή γραμματική μορφή με
την οποία εμφανίζονται σε αυτά τα ιεραποστολικά συνθήματα), μήπως κρίνει εξ
ιδίων τα αλλότρια; Πώς εξηγείται αυτή η de facto εμμονή της
με αυτή τη σεξουαλική πράξη; >
Μάλιστα
αυτά τα… ηθικοπλαστικά και θεάρεστα σχόλια εισπράττουν αφειδώς την επιδοκιμασία της
χριστεπώνυμης συνομοταξίας ομολόγων – απολαμβανόντων λογοκρισιακής ασυλίας –
τοιούτων αποψιούχων (με 5, 10, και 25 αντιστοίχως likes για τα παραδείγματα που
αναφέραμε).
Σε
σχέση με αυτή τη σοκαριστική διαπίστωση, προσωπικά δεν υιοθετούμε την άποψη ότι
η ανοχή στο πικάντικο λεξιλόγιο τέτοιων σχολίων συναρτάται με κάποιες
αρχιμανδριτίστικες ιδιαιτερότητες επί των σημαινομένων.
Θεωρούμε
όμως ότι τα περιστατικά τέτοιων ανοχών αποκαλύπτουν το οικτρόν ιδείν
(miserabile visu) αποκρουστικό πρόσωπο, πίσω από το καθωσπρεπίστικο προσωπείο,
ενός θρησκευτικού παράγοντα ο οποίος είναι ο ηθικός αυτουργός μιας
καραμπινάτης κουτοπόνηρης απάτης.
Η κουτοπονηριά
αφορά το ερμαφρόδιτο της ανευθυνοϋπευθυνότητας του δράστη: από τη μια δηλώνει
ότι πρόκειται για μια ταινία μυθοπλασίας και από την άλλη ότι αυτή η
ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του ήρωα! Έτσι (νομίζει
ότι) απλώνει ένα δίχτυ για την προστασία του έναντι οποιασδήποτε κριτικής:
μπορεί να προπαγανδίζει ό,τι του γουστάρει και όταν εγκαλείται για ψεύδη, τότε
επαμφοτερίζοντας Ιησουίτικα να επικαλείται ως άλλοθι ότι πρόκειται για
μυθοπλασία. Όμως πεδίο για μυθοπλασία μπορεί να είναι π.χ. οι διάλογοι της
Κρυστάλλως με τον Χασάν, αλλά ποτέ το επώνυμο και η γενέτειρα του
Αθανασίου Διάκου. Ο τυπικός μέσος θεατής θεαμάτων τέτοιας περιωπής, πώς θα
ξεχωρίσει τι είναι μυθοπλασία και τι είναι ιστορία από αυτά
που δολίως του πλασάρει αυτό το κουτοπόνηρο κατασκεύασμα;
Αλλά
η αποθέωση της προκείμενης κουτοπονηρίας συντελείται με την παντελή ανυπαρξία
έστω και της παραμικρής αναφοράς, σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, ότι πρόκειται
για μυθοπλασία. Το «άλλοθι» περί μυθοπλασίας σερβίρεται εκ του πονηρού
μόνο σε κάποιες ανακοινώσεις, αλλαχού και οπωσδήποτε εκτός ταινίας.
Οι ανακοινώσεις όμως διαχρονικά μπορούν να μεταβάλλονται, ενώ η ταινία
θα παραμένει απαράλλακτη. Άλλωστε δεν είναι δεδομένο ότι ο κάθε θεατής θα
ψάξει να βρει και θα μελετήσει τις ανακοινώσεις ως προϋπόθεση για να
παρακολουθήσει την ταινία.
Σε
όλη τη διάρκεια της ταινίας δεν υπάρχει ούτε καθ’ υποψία νύξη για μυθοπλασία.
Ενώ φερ’ ειπείν προβάλλονται ακόμη και τα επουσιωδέστερα των στοιχείων
ταυτότητας της ταινίας στους σχοινοτενείς (διαρκείας πάνω από 6 λεπτά της ώρας)
τίτλους τέλους, δεν γίνεται καμία απολύτως μνεία περί μυθοπλασίας. Απεναντίας,
κατά κραυγαλέα αντίθεση, στην ταινία (0: 00: 32΄κ.ε.) εμφαντικότατα προβάλλεται
ο προκλητικά ψευδής ισχυρισμός τάχα ότι η ταινία είναι βασισμένη στην
αληθινή ιστορία του Αθανασίου Διάκου. Οπότε εκείνο που προσλαμβάνει από
την ταινία καθεαυτή ο θεατής είναι πως έχει να κάνει με αληθινή
ιστορία και όχι με μυθοπλασία. Σκέτο παπατζιλίκι. Εμετικές
αθλιότητες. Σε υποκείμενα που μεθοδεύουν τέτοιες κουτοπονηριές, σιχένεσαι ακόμη
και να φτύσεις.
Αφετέρου
η απάτη διαπράττεται με την πλύση εγκεφάλου στην οποία υποβάλλεται, από
την κατήχηση στην Αρτοτινή προπαγάνδα για τον Ήρωα της Αλαμάνας, ο ανυποψίαστος
θεατής αυτού του κινηματογραφικού άγους. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς
μεταπτυχιακό στην Προπαγάνδα και διδακτορικό στην Αγκιτάτσια
για να αντιληφθεί πως εκείνο που εντυπώνεται στο θεατή δεν είναι οι φλυαρίες
των ανούσιων διαλόγων αφελών σκηνών στις ανερμάτιστες σεκάνς (sequences/ακολουθίες)
ενός σεναρίου της πλάκας όπως το προκείμενο, αλλά αυτό που του μένει είναι τάχα
ότι «έμαθε» πως το επώνυμο του Αθανασίου Διάκου είναι… Ψυχογιός(!) και
γενέτειρά του είναι η… Αρτοτίνα!
Ο ηθικός
αυτουργός της προκείμενης απάτης, ένα τεράστιο μηδενικό με τόνο
σε σχέση και με την τέχνη αλλά και με την τεχνική του κινηματογράφου, δεν
δίστασε να εκμεταλλευτεί κυνικά τον ενθουσιασμό (ουχ ήττον όμως και την
ακρισία… ) των φυσικών αυτουργών της, οι οποίοι παρασύρθηκαν και
εκτέθηκαν συμπράττοντας στο φιάσκο μιας συρραφής από κινηματογραφημένα
σκετσάκια για παιδιά του δημοτικού σχολείου. Ατυχώς αυτό τους το ατόπημα δεν
αμβλύνεται με καμιά επίκληση δήθεν ελαφρυντικών όπως ότι είχαν καλές προθέσεις,
συμμετείχαν ανιδιοτελώς, ήταν ερασιτέχνες κ.λπ.
Εκείνο
όμως που συνιστά ιεροσυλία είναι ότι τούτο το άτομο παρέσυρε την
Εκκλησία σε ένα απερίγραπτο, άμα τε και απαράγραπτο ολίσθημα: την εμπλοκή της
σε μια προπαγάνδα πλαστογράφησης στοιχείων της ταυτότητας του Αθανασίου Διάκου.
Απίστευτο και όμως αληθινό: η Εκκλησία, η οποία κατά καιρούς μελετά το
ενδεχόμενο της αγιοποίησης του Αθανασίου Διάκου, πατρονάρει μια πλαστογραφία
βιογραφικών στοιχείων του! Ασύλληπτη ατιμία που καταρρακώνει το ήθος ενός
θρησκευτικού οργανισμού. Μετά από μια τέτοια αχρειότητα, πώς μπορεί κανείς να
εξακολουθεί να εμπιστεύεται την Εκκλησία;
Σε
ό,τι αφορά τα κίνητρα του σεναριογράφου και σκηνοθέτη αυτής της
κινηματογραφικής σαβούρας, η αθωότερη εκδοχή είναι να ενήργησε διατελών υπό το
κράτος μιας εμμονικής ιδεοληψίας του είδους παρανοϊκή προκατάληψη.
Οπωσδήποτε
βέβαια απορρίπτουμε μετά βδελυγμίας το σενάριο κατά το οποίο χρηματίστηκε για
να εκτελέσει «συμβόλαιο θανάτου» για το επώνυμο και τη γενέτειρα
του Αθανασίου Διάκου, χρησιμοποιώντας τα δημοσιοσχεσίτικα κυκλώματα της
Εκκλησίας και καταχρώμενος τη διείσδυσή της στην κοινωνία για να προμοτάρει την
πραμάτεια του.
Και
τώρα κάποιες σχετικές-άσχετες περαιτέρω «λεπτομέρειες», τις οποίες απλώς
αναφέρουμε δίκην ρεπορτάζ χωρίς όμως κατά τα λοιπά να τις υιοθετούμε. Εξ όσων
λοιπόν έγιναν γνωστά ο Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος δεν
παρευρέθηκε στη Σύμη το Σάββατο 17 Μαΐου 2025 στη βάπτιση του γιου, του -
καταγόμενου από την Αρτοτίνα - εφοπλιστή Ιωάννη Δ. Κούστα. Αλλά
όμως εκεί η Εκκλησία εκπροσωπήθηκε στο ύψιστό της επίπεδο: παρέστη και
χοροστάτησε αυτός-τούτος ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Προσέτι ο
Μακαριώτατος είχε φερ’ ειπείν τελέσει την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023 και τον
αγιασμό στα εγκαίνια του σπιτιού-«παλατιού» στη Βουλιαγμένη, του ειρημένου
Αρτοτινού εφοπλιστή Ιωάννη Δ. Κούστα, κατά
μια κίνηση του τύπου «αγιασμός κατ’ οίκον». Αυτά τα διαβήματα του
Αρχιεπισκόπου, τα οποία βεβαίως συζητήθηκαν πολυποίκιλα στα life style
κυκλώματα, σκανδάλισαν μια μερίδα της κοινής γνώμης και προσέβαλαν βάναυσα το
αίσθημά της περί ισότητας των μελών του χριστεπωνύμου ποιμνίου της Αγίας "Απάντων" Ημών
Μητρός Εκκλησίας.
Εξάλλου,
φημολογείται ότι υπάρχει γενεαλογική σχέση του νυν Ιωάννη Δ. Κούστα με τον
Αρτοτινό Ιωάννη Κ. Κούστα, γεννηθέντα το 1813, ο οποίος θεωρείται κατά τινας ως
ο πατριάρχης της Αρτοτινής προπαγάνδας πλαστογράφησης των στοιχείων ταυτότητας
του Αθανασίου Διάκου.
Ούτως,
κάποιοι όλα αυτά τα συναρτούν με την παραγωγή της περί ης ο λόγος
κινηματογραφικής ταινίας και θέτουν και το ερώτημα: μήπως λοιπόν η
Εκκλησία κατάντησε θεραπαινίδα (cheerleader, majorette!) της
οικονομικής ολιγαρχίας;
Εμείς
πάντως αυτά δεν τα δεχόμαστε με τίποτε. Αλλοίμονο, θα ήταν φρικαλέο!
Αταλάντευτα θεωρούμε πως ο Αρτοτινός εφοπλιστής Ιωάννης Δ. Κούστας
δεν έχει καμία σχέση με την παραγωγή της κατάπτυστης ταινίας «ΔΙΑΚΟΣ ο Ηρωομάρτυς»
και ότι οι οποιεσδήποτε επαφές του με την ηγεσία της Εκκλησίας (όσο στενότατες
και αν θρυλούνται), είναι άσχετες με αυτή την τρισάθλια κινηματογραφική
παραγωγή της. Ο Αρτοτινός εφοπλιστής δεν είναι πανύβλακας για να
εμπλακεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην παραγωγή μιας τέτοιας ηλίθιας ταινίας, η
οποία επί της ουσίας - με τη μεθόδευση της παραγωγής της και της εν συνεχεία
διακίνησής της - τελικά μόνο ανεπανόρθωτα αρνητικές υπηρεσίες προσφέρει
τόσο στο κύρος της Εκκλησίας όσο και στο γόητρο της ιδιαίτερης πατρίδας
του. Ορισμένως κανένα σοβαρό άτομο δεν θα διέπραττε ένα τέτοιο
παλιμπαιδίστικο καραγκιοζιλίκι. Άλλωστε ο Αρτοτινός εφοπλιστής δεν είναι παλίμπαις.
Κατά
τα λοιπά βέβαια, τα συμπεράσματα δικά σας. Ο νοών νοείτω και ουαί τω
ανοήτω…
Πάντως,
όποιο σενάριο και αν ισχύει για τα κίνητρα, ένα είναι το αποτέλεσμα αυτής της
κουτοπόνηρης απάτης: πλαστογραφία της αλήθειας για το επώνυμο
και τη γενέτειρα του Αθανασίου Διάκου. Αυτός
άλλωστε ήταν και ο μοναδικός στόχος της.
Για
κάποια περαιτέρω σχόλια σχετικά με αυτό το κινηματογραφικό ανοσιούργημα βλ.
φερ’ ειπείν:
Ο Αθανάσιος Διάκος
ξανασουβλίζεται
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post.html
Τα ιερά και τα (γρ)όσια
Θέλει η πουτ@να να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_24.html
Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές
προθέσεις
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_25.html
Φιλότιμο films κατ’ ευφημισμόν αντί για Αφιλοτιμία
films κατά κυριολεξία
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/films-films.html
Αντιβραβείο Πούλιτζερ Μυθοπλασίας
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_27.html
Μέμνησο της 13ης Φεβρουαρίου
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/13.html
«Χρυσό Βατόμουρο»
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_29.html
Πίθηκοι ως κριτές τέχνης
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_30.html
Αιδώς αχρείοι! Εκτός ταινίας δηλώνετε ότι πρόκειται για μυθοπλασία, ενώ εντός της ταινίας
γράφετε ότι είναι... αληθινή ιστορία!
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/05/blog-post_31.html
Η μαϊμού όταν ανεβεί ψηλά, τότε φαίνεται ο κ@λος της
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post.html
«ΦΙΛΟΤΙΜΟ films» και υπεραναπλήρωση (overcompensation)
κατά Alfred Adler
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/films-overcompensation-alfred-adler.html
Πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία,
οὐ σοφία φαίνεται
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/246-247.html
Έχει φιλότιμο αυτός που δεν
σέβεται τον χρόνο σου;
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_4.html
Βλεννωδογλοιώδης ευήθης Αρτοτινή προπαγάνδα
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_5.html
Οι κλόουν της εκκλησιαστικής ιντελιγκέντσιας
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_6.html
Αρχιμανδριτίστικη
σεξιστική συμπερίληψη
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_7.html
«ΔΙΑΚΟΣ» ο
Ηρωομάρτυς»: μια ηλίθια απάτη της Εκκλησίας
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_9.html
Πτωχαλαζών
ο τε ποιήσας και ο αναθείς
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_10.html
Μποχάρει εμετικά Αρτοτινή
βοθρίλα
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_11.html
Εκκλησίας και Παιδείας
διασυρμός
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_12.html
Κραβαρίτικη μεθόδευση της
Αρτοτινής προπαγάνδας για τον Αθανάσιο Διάκο
https://ati-ivris-nemesis-tisis-katharsis.blogspot.com/2025/06/blog-post_13.html
Ανανέωση ενημέρωσης: 13 Ιουνίου 2025
