Αυτό που κάτω από τ’ αυλάκι το λένε τσίπα και πάνω από τ’ αυλάκι το λένε πέτσα, ασφαλώς δεν υπάρχει στους ιθύνοντες της “ΦΙΛΟΤΙΜΟ films”. Ένας άνθρωπος με ψήγματα φιλοτίμου, δεν θα διέπραττε τη μνημειώδη αγυρτεία της παραγωγής της ταινίας «ΔΙΑΚΟΣ ο Ηρωομάρτυς».
Είναι προσβολή της μνήμης του Ήρωα της Αλαμάνας να του αφιερώνεται μια κινηματογραφική σαχλαμάρα, στο πλαίσιο μιας απάτης για πλαστογράφηση των στοιχείων της ταυτότητάς του.
Κατά μια εκδοχή της ψυχαναλυτικής θεωρίας του Alfred Adler περί υπεραναπλήρωσης (overcompensation), ο όρος φιλότιμο στον τίτλο της ομάδας παραγωγής αυτής της γελοίας ταινίας, απηχεί – εκ των πραγμάτων με τη διάπραξη ενός τέτοιου ανοσιουργήματος – το κόμπλεξ των ιθυνόντων της για την … αφιλοτιμία τους!
Φαντασιώνονται για αυτό ακριβώς που τους λείπει. Προσπαθούν με βερμπαλιστικά ματζούνια να εξορκίσουν το κουσούρι της αφιλοτιμίας τους.
Οι ανωτέρω επισημάνσεις δεν αφορούν βέβαια τους οιονεί ηθοποιούς και τους λοιπούς φυσικούς αυτουργούς τούτης της κατάπτυστης παραγωγής. Αυτούς τους χρησιμοποίησαν δολίως οι ηθικοί αυτουργοί της, εκμεταλλευόμενοι άτιμα τον ενθουσιασμό (αλλά και την ακρισία… ) των θυμάτων τους, τα οποία νόμισαν πως συμμετέχουν τάχα σε μια ευγενών φιλοδοξιών καλλιτεχνική προσπάθεια.
