Η φράση ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις αποδίδεται – μεταξύ άλλων- και στον Bernard of Clairvaux (1091-1153) και κατά μια από τις αναγνώσεις της επισημαίνει ότι δεν αρκούν οι καλές προθέσεις για να προκύψει ένα καλό αποτέλεσμα.
Επί του προκειμένου, δεχόμαστε ότι οι φυσικοί αυτουργοί της παρωδίας κινηματογραφικής ταινίας που επιγράφεται «ΔΙΑΚΟΣ ο Ηρωομάρτυς» είχαν καλές προθέσεις. Όμως οι καλές προθέσεις από μόνες τους δεν εγγυώνται ότι θα οδηγήσουν και σε θετικά αποτελέσματα. Χρειάζονται να πληρούνται και άλλες προϋποθέσεις όπως π.χ. επίγνωση, ικανότητες και σοβαρή προσπάθεια. Χωρίς αυτές, τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά – όπερ και διαπιστώνεται στην περίπτωση αυτής της ατυχέστατης ταινίας. Άλλωστε καλές προθέσεις μπορεί να έχει φερ' ειπείν και ο οποιοσδήποτε - πανάσχετος με την Ιατρική – θελήσει να το παίξει… καρδιοχειρουργός! Θα δεχόταν ποτέ κάποιος να χειρουργηθεί από έναν τέτοιο «γιατρό»;
Όσον αφορά τώρα τον ηθικό αυτουργό της ταινίας, αυτός πια δεν είχε ούτε καν τις καλές προθέσεις, εκτός βέβαια του ότι επιπλέον είναι και άχρηστος τόσο ως σεναριογράφος όσο και ως σκηνοθέτης. Αυτός δεν εξιλεώνεται με τίποτε. Είναι ένας κυνικός θεομπαίχτης. Εξάλλου εσαεί θα τον στοιχειώνει ως κομπογιαννίτη το άγος μιας ιστορικής ατιμίας.
