Τότε, το πρώτο σούβλισμά του (1821), ήταν ανοσιούργημα Αγαρηνών.
Τώρα, το δεύτερο σούβλισμά του (2023), είναι… «αριστούργημα» (!) κινηματογραφικής τέχνης τιτουλάριων Χριστιανών (οι οποίοι όμως κατά τα λοιπά – ω της υποκρισίας – ενίοτε μελετούν και το ενδεχόμενο της αγιοποίησης του Αθανασίου Διάκου).
